Okee, ik geef toe dat ik een beetje opzag tegen deze VAMberg ultra. Ik had lichtelijk last van mijn achillespees, maar los daarvan zijn bergen en heuvels bepaald niet mijn sterkste punt! Maar ik besloot gewoon te starten, en dan wel te zien: ging het niet dan zou ik stoppen, ging het redelijk dan ging ik voor de minimale 4 rondjes in 4 uur, en ging het goed dat ging ik proberen méér rondjes te krijgen.

De start was met iedereen en hoewel er een poging gedaan werd het veld te spreiden door éérst een paar honderd meter over een veld te rennen vooraleer we de smalle paadjes opgingen, ontstonden er al snel files op de krappe stukken. En natuurlijk haalde de één na de ander mij in, maar daar had ik mij al op ingesteld. Al snel werd het rustiger omdat de deelnemers zich meer verdeelden over de berg, en kon ik wat meer mijn eigen tempo doen.

Na via kronkelweggetjes de berg beurtelings af en op gegaan te zijn daalden we af naar een stuk met bomen waar heerlijk wat schaduw te krijgen was. Hier ook wat mooie bruggetjes en stenen. Maar daarna in de onbarmhartige zon zonder beschutting vrij steil weer de berg op. Hikend, want dit ging ik echt niet rennen. Maar na een glooiend stukje bovenop had ik dus mijn eerste rondje gedaan! Slokje drinken en op naar rondje twee. Ik dronk voor mijn doen veel water, maar dat was ook wel nodig met de warmte. Gelukkig had ik een 2 liter water met elektrolyten in mijn rugzak. Na het tweede rondje even opzij gestapt om ook wat water over mijn hoofd te gooien.

Het derde rondje was mijn snelste rondje. Het ging prima, en hoewel ik nog steeds af en toe op zij moest springen voor de snelle runners voelde ik me lekker. Toen wist ik ook dat ik vijf of zes rondjes zou doen : ik zou namelijk te vroeg klaar zijn met mijn vierde rondje om mee te tellen in de uitslagen (je moet finishen in het laatste uur). Het laatste rondje was zwaar, misschien juist ook omdat ik wist dat het het laatste rondje was? Toen ik binnenkwam werd me verteld hoeveel tijd ik nog zou hebben voor nóg een rondje…. Maar dan moest ik sneller dan mijn derde rondje gaan en dat leek me onhaalbaar. Het bleef dus bij vijf rondjes en bijna een half uur aan tijd over! Daar was ik behoorlijk tevreden over.