Makkum (28-6-2026)

In tijden niet zo pittig gehad bij een run, zowel qua warmte (28 graden, windstil) als qua gripkracht. Bandje niet weten te houden, maar veel dingen gehaald waarvan ik halverwege écht dacht dat ik er uit zou gaan vallen, dus toch heel tevreden.

Bij de warming up voelde ik mijn achillespees al, dus deze run maar rustig aan doen… Starten met zagen, en toen waren we op weg. Banden onderlangs vind ik altijd zwaar: ik ben niet lang genoeg om soepel drié banden te kunnen pakken, dus hangen in twee en telkens opnieuw gang zetten om de zwaai naar de volgende te kunnen halen. Duurde lang, en de eindbalk was ver weg, dus koste me véél moeite om me er op te worstelen. Direct er na lianen (jeetje wat zaten er veel lianen in deze run) en toen deden mijn onderarmen al zóveel pijn…. Bandje kwijt bij de dikke-touw-swingover die daarna kwam.

Hele steile catcrawl omhoog/omlaag over een sloot en toch wel een teleurstelling dat het “klimrek” wat ik in de hindernissen lijst had zien staan ónderlangs genomen moest worden, met spijlen die ver uit elkaar lagen en flink afzetten vereisten voor mij om de volgende te kunnen bereiken.

Gelukkig veel water hier. Onderweg, waar zelfs mensen die langs de route woonden extra waterposten hadden gemaakt, en waar vrijwilligers je wel nat wilden spuiten, maar ook in de hindernissen. Over-onder in het water is heerlijk verkoelend!!

Even hulp gehad bij de spaanse ruiter. Over de hoge balk en dan landen op de lage balk, was de opdracht, maar ik was te klein dus een man uit de baan náást mij zorgde voor een steuntje/tussenstap om veilig naar beneden te komen. Bij de waterpost vóór de selfmade apenhang trilden mijn handen al helemaal, dus toen bleek dat 5km ook gewóne apenhang mocht besloot ik het niet te uitdagend te maken.

In de hitte begon ik aardig vocht vast te houden dus dikke zere vingers. Lianen lukten nog maar de combi met pakplank was me te veel. Officieel moest hele combi opnieuw, maar ik was bandje tóch al kwijt dus besloot door te lopen. Flink schudden met de armen. Suppen was veel te kort naar mijn zin, haha. Daarna weer over-onder maar nu een meter boven de grond en met de balken zoooo ver uit elkaar. Uiteindelijk manier gevonden door vanonder de balk beide enkels op volgende balk te gooien, hoofd tegen de balk waar ik onder hing en me dan met nek-en-schouderkracht omhoog duwen om op de volgende balk te komen. Pffff daarna wel een extra pauze genomen.

Na de schotten (omg de tweede was zó hoog dat ik vanuit stand niet bij de rand kon komen) en een trailer met kisten een kraanhindernis/zwaai. Ik zag tot hoe hoog het touw nat was en vreesde met grote vreze maar zwaaide zó over het water! Bij hele lange apenhang was het druk en mocht ik van de jury ook palletbrug doen, dus daarvoor gekozen gezien de vingertjes… Al heel blij dat dingen als monkeybar en zo nog goed gingen.

Heeeeel fijn dat wij de afgelopen snikhete trainingen vanuit het water omhoog geklommen zijn want nu had ik dit recent geoefend. Zes jongelui ingehaald bij het omhoogklimmen bij de waterhindernis, terwijl zij hannesten met het touw! Maar dat ik inmiddels aardig stuk was was me kennelijk aan te zien, want de duikerspak-EHBOër kwam aan het eind van de hindernis vragen of ik nog wel naar de kant toe kon zwemmen, oeps…

Nog éven verkeerd geland na de touw-swingover (met de zere voet ook nog) en toen op naar de eindcombi: net, apenhang, lianen en triangels. Die helemaal gehaald (okee met twee rustbalk pauzes) dus erg tevreden. En toen werd een kwartiertje later mijn naam omgeroepen : er bleken maar twee dames in mijn categorie meegedaan te hebben, en ik was dus tweede geworden, haha! Stiekem wel grappig.

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *