Heel zenuwachtig, want dit is voor het eerst dat ik een survivalrun doe. Ik train wel al maanden, maar het écht doen is toch écht spannend. De U3 run is een teamrun, en ik doe het met twee clubgenoten waarvan één heel ervaren en één heel goed is. Zij gaan mij er doorheen loodsen.

Oei en dat viel tegen. Toch best veel hulp nodig. Ik kan nog helemaal niet zo ver apenhangen! En ik schoot een paar keer toch echt wel in de paniek. Sommige dingen gingen heel goed (bandensleep, indianenbrug…), anderen waren superzwaar. In de ringen riep ik naar mijn clubgenoot of hij kon helpen, want ik hield het niet! Dat deed hij, maar wat ik niet wist was dat hij een minuutje daarvóór zijn rib gebroken had. Achteraf toch wel wat schuldgevoel bij mij.

Netten bovenlangs gaan prima, maar hoe kom je er in als het net niet laag genoeg start? Waar mogelijk koos ik ook voor catcrawl in plaats van apenhang, wat ik makkelijker vindt. Ergens moesten we over strobalen heen maar oei wat waren die hoog!! En ik had nog niet genoeg techniek om vanuit een touw in een hele hoge monkeybar te komen, daar baalde ik van. Maar toen waren we bij de eindhindernis en bekaf maar vol adrenaline gingen we over de finish! Yes, de eerste survivalrun is een feit!