Eigenlijk had ik deze run niet bedacht, want hij zat een paar dagen na de vorige, maar een clubgenote vroeg me of ik meeliep met haar en een groep ouders en jeugd. Jeugd helpen vind ik altijd leuk, dus ik dacht “prima!”.

En het was een leuke run. De jeugd was nogal wisselend qua snelheid, en moest nogal eens aangemoedigd worden, maar de hindernissen gingen met de hulp van ons volwassenen aardig goed. Bij de grote touwslinger over het water even geholpen om kinderen die er niet kwamen toch aan de overkant te krijgen.

Eén van de kids moest helaas na een kilometer of twee al afhaken: hij had last van zijn voet en zijn ouders werden gebeld. Eén volwassene bleef bij hem achter en de rest van de groep ging door. De meeste jeugd sloeg de grote kraan-combi-hindernis over maar ik zag een uitdaging en wou hem wel doen. Oei wat zwaar, zó ver apenhangen!! Ik kwam er dan ook nét niet en moest me in het water laten vallen. Wat resulteerde in deze foto.

Het voordeel van jeugd helpen is dat je niet nadenkt bij hoe je jezelf voelt, dus met her en der wat steuntjes uitdelen aan de jeugd was ik snel weer helemaal blij. Lekker klauteren, klimmen en lekker veel pauzes om op elkaar te wachten. Tot slot de eindhindernis : onderlangs was me té claustrofobisch, dus dan er maar overheen! Ik hield een goed gevoel over aan deze run.