De eerste swingovers (touw en banden) gingen supersimpel , dus dat gaf goeie moed!! Het eerste stuk ging dus ook als een trein

Ergens bij de 8e hindernis schoot de pijn ineens weer in mijn kuit. Balen, maar met lopen en sukkeldrafjes kon ik gewoon verder.

Het lattenrek. Die zaten inderdaad vies ver van elkaar en na een paar keer reiken realiseerde ik me dat ik de middenbalk niet goed kon grijpen (te korte armpjes) en de hindernis dus niet op de recreant-licht-manier kon doen. Maar beetje contra intuïtief: wél op de zwáár-manier. En dat mocht ook, dus gehaald!

Voor het eerst wentelteefje. Goed opgelet wat degenen voor mij goed (en fout) deden en die ging heel goed al zeg ik het zelf. Trotsss.

Toen toch nog mijn bandje kwijt, bij de combi die eindigde met korte liaantjes. Niet om hoe kort die waren, maar om hoe ver die uit elkaar hingen. Áls ik er al bij kon werden mijn armen zo uitgerekt dat het heel zwaar was. Drie keer hele combi opnieuw begonnen, drie keer op 1 a 1,5 meter voor de finish er uit gevallen. Toen teveel verzuurd voor een vierde keer.

Verder was ik wel trots op de big bag swingover, en vond ik de waterhindernissen heerlijk.

De eindhindernis weer heel zwaar, moest ik overdoen want had geen swing genoeg om volgende touw of ring te bereiken (weer die korte armpjes 😅)

Maar was superleuk, nu bekaf en dus helaas bandloos maar volgend jaar zeker weer!