Verslagje van de run van vandaag! Mét bandje over de finish (maar eerlijk is eerlijk: ook mét 1 voetje van een vrijwilliger).

Ik was gelijk in het begin al blij, nadat ik de start swingover vrij soepeltjes over ging en de hindernissen daarna ook heel lekker gingen.

Bij de swingover bij hindernis 6 heb ik vorig jaar (toen ik ziek was) zó geworsteld dat ik superblij was dat ik ook hier in één keer overheen was. Dat gaf bakken energie voor de hindernissen daarna. En zoete spekkies bij de verzorgingspost, haha!!

Bij de steigercombi was ik vorig jaar gestrand dus toen ik die voorbij was was ik helemaal happy (en stiekem opgelucht dat ik de korte touwtjes niet hoefde). Ook de doolhof-apenhang hield ik goed vol, ook al bewoog die raar vanwege andere mensen in de kruisende touwen… Bij de tarzanzwaai kwam ik de eerste keer niet tot aan het net, haha grabbelde in het niks. De tweede keer net goed beet en doorrrr.

Na een netje hoorde ik roepen en keek om. Auw, dat had ik beter niet kunnen doen want verstapte me op een uitstekende boomwortel. Gemeen in mijn enkel maar rennen kon ik gelukkig nog gewoon.

Toen een bijna-bandje kwijt ervaring : de lianen. Eerste keer dat ik er uit viel weet ik dat nog aan het feit dat ze aan een touw hingen (je dénkt dat je hoog pakt maar zakt vervolgens als je er met je gewicht aan gaat hangen) maar de tweede keer realiseerde ik me dat de gripkracht in mijn linkerhand er niet was. Wel 🤬 ik ga toch niet mijn bandje kwijtraken bij lianen ??? Daar ben ik juist goed in!! Na de vierde keer dat mijn linkerhand wegglipte en ik er uit viel even hardop en hartgrondig gevloekt (oeps) en de vijfde keer wist ik nét voor ik er uit zou vallen het eind te bereiken. Vijf keer lianen overnieuw kost even tijd dus daar werd ik ingehaald door twee clubgenoten, die bijna 20 minuten later gestart waren, haha.

Gelukkig voor mijn moeie handjes daarna veel rennen en weer wat “makkelijke” hindernissen (balkjes en spaanse ruiter) tot aan het swingover veldje. De brandweerslang swingover ging (na een extra keer beenklem) nog aardig soepel maar bij dikke touw swingover had ik ruzie met het dubbelgeslagen stuk (kon erbóven geen klem maken en erónder waren mijn benen te kort om ver genoeg uit te zetten). Bij de tweede poging hing ik al een tijdje te klungelen en te proberen toen ik een hand onder mijn voet kreeg van een vrijwilliger. Ik was het zat genoeg om niet te protesteren, haha, heb hem maar vriendelijk bedankt.

Toen was het verder rennen , nét mis schieten bij het boogschieten (maar 5 km hoefde alleen balk aan te tikken ipv swingover!) en richting eind. De binnenhindernis was een toegiftje, een makkelijke klauter voor de 5km, dus toen toch nog mét bandje over de finish!!!