Dit was dus de slechtste survivalrun tot nu toe. De start is in Groningen altijd leuk : dat kruipen onder dingen door past me wel. Maar al vrij snel kwamen we bij een touw-swingover. Dat is het type swingover waar ik normaal gesproken goed in ben, maar nu glipte mijn voet gelijk al weg en viel ik bijna. Enigszins van slag moest ik even bijkomen, en toen ik uiteindelijk een tweede poging waagde en er overheen kwam was de rest van mijn startgroep al foetsie.

Kort daarna kwam een combinatie van net-onderlangs, onder een schot door, en een apenhang. Supertrots op net onderlangs, schot ging ook goed…. Maar ik kwam niet in de apenhang. Tja, opnieuw. Halvewege instappen mag niet, dus opnieuw net, opnieuw schot, dit keer kwam ik in die apenhang maar och mijn armen – ik viel er uit. Inmiddels zat het vreselijk in mijn hoofd, maar de vrijwilliger zag dat ik het bijltje er bij neer wou gooien en stónd er op dat ik het nogmaals probeerde…. Nóg een keer net, nóg een keer schot, nóg een keer apenhang. Ik wou niet meer, kon niet meer, had een complete paniekaanval maar de aardige man hielp me erdoor heen. “Ja, het kan wél, nog een paar halen, nog een klein stukje, doorgaan, doorgaan….”. Aan het einde moest ik even zitten voor een huilbui.

Gelukkig daarna twee hindernissen die wat makkelijker waren, maar toen kwamen de ringen. En ik kon er niet bij, ondanks springen. Uiteindelijk kwam een vrijwilliger met een box voor mij om op te staan om de eerste ring te bereiken, maar ik was al een paar keer weggegleden met mijn handen en kwam niet tot het einde. En weer niet. De derde keer dat ik er uit viel wou ik écht niet meer. Ik leverde mijn bandje in.

Ik hoopte dat dit de druk er af zou halen, zodat ik tenminste gewoon verder kon. Maar alles kostte zó veel moeite. Zelfs de monkeybar – normaal mijn sterkste kant – lukte niet eens meer!!! Letterlijk óveral viel ik uit en mijn paniek werd steeds groter. En toen moest ik gaan nadenken : wat is slechter voor mij : stoppen, en mezelf een “quitter” vinden? Of doorgaan, en mijn zelfvertrouwen laten ondermijnen doordat alles zoooooo bagger slecht gaat. Ik besloot te stoppen en wandelde terug naar de start.

Daar aangekomen vertelde ik mijn coach dat ik ging stoppen met de categorie “zwaar” en weer terugging naar de lichte recreant categorie….