Mijn allereerste solo survivalrun, dus ik koos voor de funrun van 5 km. Vlak voor de start hoorde ik iemand zeggen dat ze écht niet meer aan die sport kon beginnen, want ze was al 45! En tja, toen voelde ik me wel even trots dat ik de sport op mijn 49e nog begonnen was…..

Ik had er op gerekend dat ik niet alles zou halen, maar toch gingen er nog best wel een hoop dingen wél goed. Ik ben wel een klauteraar, en vind dat ik altijd alles op zijn minst moet probéren. En natuurlijk ben ik blij als iemand mij even een zetje geeft of het net even voor mij aantrekt zodat ik ergens wat makkelijker overheen kom, maar als het me helemaal zelf lukt is dat natuurlijk gewoon nog fijner. En best veel lukte dus nog.

Triangels ben ik uitgevallen, en swingover-smal-netje is ook niet gelukt. Bij de eindhindernis raakte ik de grond bij de zwaai aan het touw, maar de vrijwilliger kneep een oogje toe. Verder heb ik 3 of 4 hindernissen samen gedaan met clubgenoten. Ik startte eerder dan hen en finishte later, maar hee: ieder zijn eigen tempo!

Oh ik moest nog erg lachen bij de apenhang, toen een vrijwilliger riep “komop oma, nog een klein stukje!”. Verder heel tevreden, al was het wel een enorme mudrun!