De Thorrun in Zwolle deed ik net als vorig jaar met een groep. Na het zagen de starthindernissen, en zowel apenhang als net onderlangs gingen een stuk makkelijker dan vorig jaar, wat erg fijn was. Vorig jaar deed ik de bandensleep, dit keer pakten twee anderen onze band en hoefde ik er alleen maar achteraan te lopen. Grote hilariteit bij mijn boogschieten, toen ik de boog zó strak aantrok dat de pijl er aan de verkeerde kant weer afviel. Gelukkig was de “straf” voor misschieten alleen het flippen van een vrachtwagenband, wat ik niet moeilijk vond.

Na het swingoverstraatje (bij de gewone swingover wat hulp gehad) en een oversteek klommen we via een net het viaduct op, om door het industrieterrein richting de halfpipe te rennen. Die vind ik altijd erg leuk. Met kruipnetjes heb ik nooit problemen en ik wist van vorig jaar nog hoe ik in de vrij hoge monkeybar kon komen via de paal. Na een lastloopje een combi die lastiger léék dan hij was : ik bleek de overstap van staplussen naar apenhang vrij soepel te kunnen maken. In bijlwerpen (met lichte plastic bijltjes) bleek ik erg slecht, maar ook hier viel de “straf” mee met een extra rondje rennen. Na een netklim en een pallet-swingover (mijn favoriete swingover) kwamen we alweer op het terrein aan. Met een net over de sloot en de eindhindernis bleek ten opzichte van vorig jaar makkelijker. Ergens ook wel jammer… Maar we kunnen terugkijken op een gezellige run met best goed weer!