Kardingerun (14-09-2024)

Kardinge is niet echt survivalrun maar meer obstakel run… Ik liep met een bootcamp groep van Fitaal Fitness mee (ik doe geen bootcamp bij Fitaal maar wel conditiecircuit, en die coach zei dat het wel wat voor mij was).

Nou, de grootste uitdaging was dan ook niet de hindernissen, maar het steeds weer blijven rennen tussen die hindernissen, zelfs de kardingebult op 😩 en dat 12 km lang…… De bootcampers renden expres niet zo snel, maar de 9 a 9,5 km/u die zij niet zo snel vinden ren ik meestal alleen in het begin van mijn hardloopruns voor ik afzak naar een tempo wat me beter past… Op advies van de coach liep ik in de kopgroep om als een van de eersten de hindernissen te doen, dan hoefde ik niet steeds de groep in te halen….

Wat hindernissen betreft: ik wist dat de korte touwtjes te hoog gegrepen waren en inderdaad tussen 2e en 3e touwtje er uit gegleden. Maar triangels gingen wel super. De monkeybar van 8 meter ging supergoed, die van 16 meter raakte ik na een meter of 10 in de knoei : ze lagen op dikke balken waar je dan dus onderdoor moest grijpen en die spijl zat zo dicht op de balk dat ik, om hem te kunnen pakken, mijn “schwung”, mijn ritme kwijtraakte en toen viel ik er uit.

Apenhang en indianenbrug waren natuurlijk prima te doen, net als heel veel andere hindernissen. Touw hoefde ik alleen in te klimmen en op 4 meter hoogte een belletje te luiden, niks swingover. Quarterpipe kwam ik hardlopend op, op het punt waar 2 hulpbalkjes bovenaan zaten waar ik mijn vingers omheen kon krijgen zodat ik mezelf er aan op kon hijsen. Schuine wand met touw kwam ik ook zonder hulp op.

Maar die houren muurtjes 🤣….. 2m40 hoog. Ik wist dat ik zo hoog niet kon springen, dus vroeg of een van de anderen een opstapje kon maken. Hij vouwt zijn handen, ik stap er in, zet af en….. Ik kwam er nog steeds net niet – hoezo Ukkie, ik?? Een van de coaches heeft mij een opstapje mét liftje omhoog gegeven zodat ik met mijn vingers bij de bovenkant van de muur kon anders had ik er niet overheen gekomen…

Verder zagen ze door modderslootjes waden ook als hindernis dus dat ook heel veel gedaan. Anyways, het was leuk. EN goed voor me, want in een gewone survivalrun was ik al 10 x gaan wandelen omdat ik te moe was. Maar goed om te weten dat ik het kennelijk wel kàn volhouden als het moet (en het moest nu, want anders hield ik de groep op). En 12 km is ook best lang voor mij.

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *