Een beetje beter

Auteur: adminEBB

  • U3 run (03-03-2024)

    In 2023 was de U3 run mijn eerste run, en twee clubgenoten hielpen mij er toen doorheen. Dus nu vond ik het erg leuk om deze run nogmaals te doen met twee andere clubgenoten voor wie het óók hun eerste run zou worden. En et was heerlijk. Ik vond het erg gezellig met de dames. We deden lekker rustig aan en ik voelde me supernuttig met hen helpen (zowel fysiek helpen als aanmoedigen/over de hindernis coachen).

    Mijn mooiste momenten waren dat ik de monkeybar omhoog-omlaag zonder hulp heb gedaan 💪 (nee onze categorie hoefde die niet maar ik wou hem toch graag doen), daarvoor ook de ringen die heel goed gingen en daarna die rare balk-touwswingover omdat ik vorig jaar écht niet wist wat ik daarmee moest en er nu heel soepeltjes overheen ging. Oh en die hele steile touw omhoog en touw omlaag (waar dat net zijwaarts na kwam) waar ik ook geen hulp voor nodig had.

    Mijn baalmoment was dat ik uit de postmans walk donderde. Dat touw was echt veel gladder dan die bij onze oude baan. Maar omdat ik er voor mijn clubgenoten een soort indianenbrug van maakte door het touw voor hen strak te houden heb ik gevraagd of ze dat voor mij dan ook maar wilden doen.

    Al met al een heerlijk dagje!

  • Westerbork (21-01-2024)

    Mijn eerste DNF (did not finish).

    Het was écht te vroeg na het ziekzijn.

    Die eerste hele zware dikkebalk swingover kostte me meerdere pogingen, maar was wel héél trots dat ik er kwam. De tweede balkswingover ook een keer of 5/6 opnieuw moeten proberen.

    Na hindernis 3 (swingover naar lange apenhang) moest ik al minutenlang zitten omdat ik zo licht in mijn hoofd werd.

    Na die 2e balk swingover waren mijn armen dood en stonden de tranen in mijn ogen.

    Met héél veel moeite mét bandje tot combihindernis 9 gekomen, toen stond ik letterlijk te trillen op mijn benen. Toen ik er ondanks rusten en opnieuw proberen uitdonderde heb ik bandje ingeleverd en ben teruggelopen…. Het wou niet meer.

    Balen maar toch beter zo. Puntje bij paaltje doe ik het nog steeds voor mijn lol 😅 en lol is als het zwaar maar haalbaar is. Zo voelde het nu niet meer .

  • Halve Wintermarathon (23-12-2023)

    Dit was mijn grote doel voor 2023 : een halve marathon lopen. Ik was van plan om de hele tijd te blijven lopen, wat het tempo ook zou zijn. ’s Morgens voelde ik me niet helemaal fit, dus toch maar een test en ja hoor : covid. Twijfel : ga ik afzeggen? Maar ik voelde me nou ook weer niet zó ziek, dus toch maar meedoen. Mondkapje mee voor de transfer naar de start, en de rest is in de buitenlucht dus moet nauwelijks risico zijn voor anderen!

    Maar één toiletkar bij de start en vééél deelnemers betekende lange rijen. Toen ik eindelijk aan de beurt was begonnen ze al te roepen dat we écht aan de start moesten verschijnen, en het aftellen was toen ik op het toilet zat, dus met een sprintje richting start en als een van de laatste over de beginlijn.

    Het eerste stukje vloog ik. Te snel natuurlijk, maar ik had er zo lang naar toe geleefd! En in dat eerste stukje ook nog mensen langs de weg die aanmoedigden, en dat is fantastisch voor de motivatie. Maar al snel verlieten we de bebouwde kom en sloeg de regen op ons neer. Ik liep een eind lang achter een man aan die ongeveer het juiste tempo had, maar toen hij begon af te zakken ging ik er tóch maar omheen. Na 13 km liep er niemand meer voor of achter me en was ik dus alléén door het kale gure landschap aan het rennen. Dan wordt het een mentaal dingetje om te blijven rennen.

    Toch tussendoor of bij de verzorgingsposten niet gestopt, want kom ik dan wel weer goed op gang? Hoewel het tempo langzamerhand wel afzakte en de route de tweede helft behoorlijk saai was zo langs het kanaal lukte het mij te blijven rennen. Op het laatst werd ik links en rechts ingehaald door mensen die de héle marathon gelopen hadden in plaats van de halve, maar ik wist dat ik er bijna was.

    Tegen de tijd dat ik finishte stonden er al bijna geen mensen meer bij de finishlijn – maar mijn man stond er wel. Apetrots nam ik mijn medaille in ontvangst. Een halve marathon! Een afstand die ik nooit verwacht had te kunnen rennen….

  • Groningen (05-11-2023)

    Zonder bandje over de finish, maar slechts twéé hindernissen niet gelukt!!

    Bandje kwijtgeraakt bij de tweede touw-swingover. Dat touw was zoooooo glad, mijn voeten gleden er als zeep langs en ik kon bovenaan dus onvoldoende afzetten. Na derde poging bandje ingeleverd. Was gelukkig niet de enige, veel mensen gleden daar weg. Nog nooit zo’n glibbertouw meegemaakt.

    Tweede gemiste hindernis was bij de eerste triangels. Daar moest je ook met touw in maar daar kreeg ik met hánden al geen grip. Langere mensen pakten dan gewoon de eerste triangel maar daar kon ik niet bij. Toen ik uit een hindernis later viel nog per ongeluk een vriendin geraakt, oeps…

    Voor de rest álles gelukt!!! Die zijdelings onder balken en touwen door waren zwaar, maar gingen ook goed. Boogschieten gewoon raak geschoten !

    Het meest trots op de eindhindernis. Hélemaal gedaan, zonder de grond te raken!! Was ook voor het eerst dat ik triangels heb gehaald in een wedstrijd.

    Ik durf te stellen dat als het niet zo gruwelijk glad was geweest door de modderzooi kleigrond, en de touwen bij die 2 hindernissen dus niet net zeep waren geweest ik een kans had gehad om mét bandje te finishen!! 💪

  • Bikkelrun (01-10-2023)

    Een “fun-run” was dit, maar toch nog wel een behoorlijk pittige! Het was een rondje van ongeveer 5 km met hindernissen rond de Groene Ster.

    Op één of andere manier is het verslag hiervan niet bewaard gebleven, maar ik weet dat ik het behoorlijk pittig vond. Geworsteld met de gewone en de touwladder-swingover. Er was een superlastige hindernis waarbij je een net onderlangs moet, maar het hing te hoog voor mij om beet te pakken. Supertrots dat ik er via een touw tóch in wist te komen, maar de triangels die er op volgden haalde ik niet meer.

    Onderweg mijn trainer nog tegengekomen, die de route langs fietste en deze foto gemaakt heeft. Gelukkig had deze run geen bandje (daar had ik hem ook op uitgezocht) want dat was ik zeker kwijt geraakt hier. De self-made swingover nog wel geprobeerd maar hoe dan?? Maar de eindhindernis wel weer gehaald.

  • Mohammed Farmani Avondloop (16-08-2023)

    Toen ik sportrusten.nl vroeg om een schema voor de Halve Marathon, die ik in december wil gaan lopen, vroegen ze mij om mijn snelste 10 kilometer tijd…. Euh, ik had nog nooit 10 km aan één stuk gerend, dus dat werd hoog tijd.

    De Mohammed Farmani Avondloop was een run waar ik dus mijn eerste 10 km moest gaan lopen. En het moest mijn snelste, dus ik moest er flink voor aan de bak. Na de start had ik al vrij snel een stel lopers op het oog met een flink maar desondanks voor mij haalbaar tempo, en dus bleef ik achter hen hangen.

    Nadeel van deze loop is dat de 10 km bestaat uit twee maal 5 km, dus tegen de tijd dat je bij de finish in de buurt komt moet je nóg een keer het hele rondje. Ik bleef mezelf voorhouden dat ik dus nu al het grootste deel gehad had, en probeerde zo hard ik kon door te blijven rennen.

    Het was warm weer, dus ik gooide een beker water over mijn hoofd… waarop mijn koptelefoon – die ik nog op had en was vergeten – er accuut mee ophield en ik dus mijn lekkere 180 BPM muziekmix kwijt was, die ik gebruikte om mijn tempo te bepalen. Balen! En het stel was inmiddels ook al weg, dus ik moest het echt op eigen kracht doen….

    Maar een fantastische run gedaan, en ik denk niet dat ik dit record binnenkort zal gaan verbreken want jeetje, wat was ik stuk kapot toen ik over de finish kwam!!

  • Lodenhelrun (30-06-2023)

    Omdat één van de begeleiders van een kindergroepje bij de Londenhelrun niet kon, werd ik gevraagd om te begeleiden. Allemaal jeugd van onze vereniging, dus ik zei ja.

    Er waren 3 OBP teams en ik kreeg een groepje van 4 jongens toegewezen. Bij de eerste 5 hindernissen liepen alle groepen samen. Toen concentreerde ik me vooral op kids die achterbleven : kinderen die het eng vonden, of het niet bij konden houden of hoogtevrees hadden. Want met dat soort kids heb ik altijd veel geduld en het is goed voor hun zelfvertrouwen als kids iets engs tóch (met hulp) gedaan hebben.

    Dus toen ik na anderhalve kilometer als eerste begeleider uit de gracht kwam en die vier van mij zo ongeveer sméékten om verder te mogen rennen dacht ik “pffff wie heeft dat bedacht, dat ik de fanatiekelingen zou krijgen? “

    Maar van de overdosis fanatisme en enthousiasme van mijn groepje werd ik wel vrolijk ! Een van de jongens had het zwaar vanwege zijn schoenen maar allemaal hebben ze álles geprobeerd en gedaan!! Ik hou van zo’n instelling 💪

    Een van de jongens in mijn groep was de grote motivator en teamplayer. Hielp anderen de hindernissen in, hield kruipnetten omhoog, en bleef roepen “komop, rénnen!” Ikzelf hield me ook bezig met het helpen, waardoor ik niet álle hindernissen ook zelf gedaan heb. Vond vooral het rennen pittig, maar de vrolijkheid van de kids straalde op mij af.

    Toen ik de laatste jongen de eindhindernis ingeholpen had stond de eerste al te roepen dat ik er óók in moest : we mochten pas de eindklok luiden en de tijdsregistratie stoppen als we állemaal binnen waren. Toen moest ik dus supersnel door die eindhindernis, dat had ik in mijn eentje wat rustiger en overwogener gedaan, haha. Maar het ging goed en ze bereikten hun doel : éérder dan de andere twee OBP teams over de finish komen.

  • Zwolle City Swim'(24-06-2023)

    Met een vriendin van mijn koudwater-zwemmen groep had ik de laatste tijd hiervoor geoefend. De Zwolle City Swim was een zwem-wedstrijd van in totaal zo’n 2,7 km door de grachten rondom het centrum van Zwolle. Een groot deel van de mooie stervorm mocht gezwommen worden.

    Gelijk na de start had ik al door dat 99 % van de zwemmers deze wedstrijd met de borstcrawl deed en veeeeel sneller was dan mij. Nou ja, ik ga dan ook niet voor tijd, maar wou de afstand gewoon graag halen. En ik bleek niet de enige te zijn die toch alleen de schoolslag aanhield, dus ik zwom vrolijk verder.

    Superleuk ook dat er langs de randen van de grachten en op de bruggen zoveel mensen staan te kijken naar deze wedstrijd. De start ging in golven (grappige term bij een zwem-evenement!) maar al snel werd ik links en rechts ingehaald door startgroepen ná mij. Maar toen merkte ik toch dat ik steeds ongeveer gelijk op zwom met een jongedame. En zij merkte dat ook, dus we raakten aan de kwebbel. Dat werkt ook prima als afleiding voor de spanning in rug en schouders die zo langzamerhand ontstond.

    Haar vriend stond af en toe aan de kant om aan te moedigen, wat ook leuk was. En hoewel we allebei zeiden dat we het niét voor de tijd deden, vroeg ze aan het eind toch aan mij of we konden versnellen zodat we nog binnen het anderhalf uur konden finishen. Ik vond het prima, en volgde zo goed als ik kon. En dus stonden we een kleine anderhalf uur na de start druipend maar trots weer op de kant met een medaille!

  • OO run (17-06-2023)

    De OO run (de Overcoming Obstacles run) was in Zwolle. De start was een gewone swingover, maar “als dat niet lukt mag swingover van banden ook” dus na wat pogingen overgestapt in de banden. Dáár was ik zo maar overheen.

    Bandje kwijt bij swingover touw met twee van die ieniemienie kart bandjes. Staand in bovenste bandje kwam ik er net niet, maar beenklem erboven lukte ook niet. Na vier keer proberen, hijg puf, en veel minuten tijdverlies gaf ik het uiteindelijk op en moest van de strenge vrijwilliger mijn bandje inleveren 🙈.

    Maar voorderest was het een hele leuke run!! Doorwadingen van “max 150 cm” betekent voor mij zwemmen 😂 maar het was heerlijk weer, dus dat was geen probleem. Verder had deze run lekker veel netten en banden en hout en staplussen en ook de apenhangen gingen soepeltjes. En weer meer gerend en minder gelopen. De vrijwilligers bij deze run waren verder super aardig en enthousiast, dat helpt ook altijd mee! Dit is zeker een run die ik vaker wil gaan doen!

  • De Knipe (03-06-2023)

    Een werk-kind van mij zit sinds kort óók op survivalrun, en bij de vereniging die De Knipe Yn Tou organiseert. Maar omdat zijn beide ouders niet konden, stelde ik voor dat ik wel met hem de ouder-kind run zou kunnen doen. Dat leek hem een superleuk idee.

    “Maar kunnen we wel een start-sprint doen?”. Ja hoor dat kan. En dus vlogen we uit de startblokken, en door de eerste hindernissen. Na een hindernis of 5 vroeg hij of ik niet sneller kon rennen dan dit, haha. Maar nee – niet als ik het nog meer kilometers moet volhouden. De start is al láng geweest.

    Hij vloog natuurlijk véél sneller door de hindernissen heen dan ik, maar ik was erg blij dat we de moeilijkste dingen niet hoefden te doen. Voor ons geen pakplank, wel leuke netjes en klauterpartijtjes. De hoge touwbrug vond ik wel wat spannend: best grote stappen. Maar vooral veel lol gehad. Aan het einde nog een tegenvaller: het kindje wou graag door het water in plaats van over het bruggetje, en natuurlijk mocht dat van mij…. Maar terwijl hij uit het water klom bleek er een stroomdraad onder het gras verborgen. Zo half in het geleidende water staand kreeg hij de volle laag, dat was niet leuk!

    Gelukkig waren we vlak bij de eindhindernis waar we – wat te laat naar zijn zin – na een laatste leuke glij-partij in een waterbak de bel konden luiden! Hij was erg blij dat hij tóch nog kon meedoen, ik vond het erg leuk om zo samen te doen.